ἀδελφός
ἀδελφός, ἀδελφός, ἀδελφοῦ, ὁ, brother
- son of the same mother:
- I as Subst., ἀδελφός, ὁ, voc. ἄδελφε; Ep., Ion., and Lyr. ἀδελφεός (gen. -ειοῦ in Hom. is for -εόο), Cret. ἀδελφιός, ἀδευφιός, Leg.Gort. 2.21, Mon.Ant. 18.319:—brother, Hom., etc.; ἀδελφοί brother and sister, E. El. 536; so of the Ptolemies, θεοὶ ἀδελφοί Herod. 1.30, OGI 50.2 (iii B. C.), etc.; ἀπʼ ἀμφοτέρων ἀδελφεός Hdt. 7.97: prov., χαλεποὶ πόλεμοι ἀδελφῶν E. Fr. 975: metaph., ἀ. γέγονα σειρήνων LXX Jb. 30.29.
- 2 kinsman, ib. Ge. 13.8, al.; tribesman, Ex. 2.11, al.
- 3 colleague, associate, PTeb. 1.12, IG 12 (9).906.19 (Chalcis); member of a college, ib. 14.956.
- 4 term of address, used by kings, OGI 138.3 (Philae), J. AJ 13.2.2, etc.; generally, LXX Ju. 7.30; esp. in letters, PPar. 48 (ii B. C.), etc.:—as a term of affection, applicable by wife to husband, LXX To. 10.12, PLond. 1.42.1 (ii B. C.), etc.
- 5 brother (as a fellow Christian), Ev.Matt. 12.50, Act.Ap. 9.30, al.; of other religious communities, e.g. Serapeum, PPar. 42.1 (ii B. C.), cf. PTaur. 1.1.20.
- 6 metaph., of things, fellow, ἀνὴρ τῷ ἀ. προσκολληθήσεται, of Leviathanʼs scales, LXX Jb. 41.8.
- II Adj., ἀδελφός, ή, όν, brotherly or sisterly, A. Th. 811, etc.; φύσιν ἀ. ἔχοντες, of Hephaistos and Athena, Pl. Criti. 109c.
- 2 generally, of anything double, twin, in pairs, X. Mem. 2.3.19:—also, akin, cognate, μαθήματα Archyt. 1; ἀ. νόμοις Pl. Lg. 683a: mostly c. gen., ἀδελφὰ τῶνδε S. Ant. 192; ἡ δὲ μωρία μάλιστʼ ἀ. τῆς πονηρίας ἔφυ Id. Fr. 925; freq. in Pl., Phd. 108b, Cra. 418e, al., cf. Hyp. Epit. 35: c. dat., ἀδελφὰ τούτοισι S. OC 1262, cf. Pl. Smp. 210b.
I
1 hermano, Il.5.21, Od.4.91, IG 92.609.5 (VI/V a.C.), Gorg.B 11a.8, UPZ 110.2 (II a.C.),
ἀδελφοὶ ὁμοπάτριοι
ἀ. ἀπ' ἀμφοτέρων
hermano de padre y madreὁμογνήσιος ἀδελφός
ὁ δὲ πατρὸς ἀ. θεῖος
•
ὁ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος ... Αἴαντος ἀδελφεός
de un hermano bastardo (de padre)
• en plu. de dos hermanos
Τυνδαριδᾶν ἀδελφῶν
(Cástor y Pólux)
• pero
ἀδελφοί
hermano y hermana
• en Egipto heleníst.
θεοὶ ἀδελφοί
de Ptolomeo II y Arsínoe
• para expresar relación de gran afecto
ἠσπάζοντο ὥσπερ ἀδελφούς
• para indicar relaciones castas
κοιμηθήσῃ ὡς ἀ. καὶ οὐκ ὡς ἀνήρ
διὰ τὸ Μασσαλιήτας εἶναι ἡμῖν ἀδελφ[ούς
2 fig.
ἀ. γέγονα σειρήνων
he sido un hermano para los chacales
• de cosas compañero
ἀνὴρ τῷ ἀδελφῷ προσκολληθήσεται
cada uno estará pegado a su compañero (de las escamas del Leviatán, como hombres con escudo)
3 miembro de un mismo pueblo, paisano Pl.Mx.239a
• miembro de la misma tribu LXX Ex.2.11, cf. Ph.2.78
• miembro de la misma asociación o colegio, IG 14.956B.15.
4 lit. sem.-crist. pariente LXX Ge.13.8, Le.10.4
• sobrino LXX Ge.14.14
• de los «hermanos» de Jesús Eu.Matt.12.46,
ὁ ἀ. τοῦ Κυρίου
• de un cuñado, M.Ant.5.31.
II como tratamiento
1 hermano dirigido a un amigo íntimo, X.An.7.2.25
• la esposa al dirigirse al marido, LXX To.10.12, UPZ 59.1 (III a.C.), SEG 39.1711.20 (Egipto I d.C.)
• gener. como tratamiento afectuoso UPZ 72.2 (II a.C.), Cristo al dirigirse a un creyente Eu.Matt.12.50, Eu.Marc.3.35.
2 de los miembros de comunidades religiosas IUrb.Rom.246b.14 (IV d.C.)
• de los cristianos entre sí Ep.Rom.8.29, 1Ep.Cor.5.11,
ἀγαπητὲ ἀδελφὲ ἐν κ(υρί)ῳ
ἀδελφοὶ ἐν θ(ε)ῷ
hermanos en el Señor
• acompañando al nombre propio indicando su calidad de hermano en la fe, Ep.Rom.16.23, 1Ep.Cor.1.1
• monje, IGLS 1130 (Seleucia).
3 como tratamiento usado por reyes al dirigirse a personas importantes, I.AI 13.45,
ἀδελφὲ Πειλᾶτε (habla Herodes)
• colega entre funcionarios POxy.892.3 (IV d.C.).
III como adj. [-ός, -ή, -όν, dór. -εός, -εά, -εόν]
1 hermano, emparentado, fig. semejante, del mismo tipo
ἀδελφεὰ μαθήματα
φύσιν ἀδελφὴν ἔχοντες
de Hefesto y Atena
• c. gen.
τὰ πρὸ τούτων βάρεα ἀδελφὰ τῶν ὀκταμήνων πόνων
ἀδελφὰ τῶνδε
ἅ τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα
• c. dat.
παθήματα τῇ προτέρῃ ἀδελφεά
ἀδελφά ... τούτοισιν φορεῖ τὰ ... θρεπτήρια
ἀδελφὰ τὰ βουλεύματα τοῖς ἔργοις
ἀδελφὰ τούτοις ἐπιτηδεύσαντα
λόγος ἀ. τῷ προειρημένῳ
τὰ συνθήματα ... ὡς μάλιστα ἀδελφὰ ταῖς μελλούσαις πράξεσι
2 de cosas naturalmente unidas doble, emparejado
ὅσα ἀδελφὰ ἔφυσεν ἀνθρώποις
(de manos, pies, etc.)
•ἀ- < *sm̥- más la r. que se encuentra en
Strong 80
in cl., a brother, born of the same parent or parents. [In LXX (Hort, Ja., 102 f.), for
1. lit. of a brother (Ge 4:2, al.).
2. Of a neighbour (Le 19:17).
3. Of a member of the same nation (Ex 2:14, De 15:3). In NT in each of these senses (1. Mt 1:2, al.; 2. Mt 7:3; 3. Ro 9:3) and also,
4. of a fellow-Christian: I Co 1:1, Ac 9:30. This usage finds illustration in π., where ἀ. is used of members of a pagan religious community (M, Th., I, 1:4; MM, VGT, s.v.). The ἀδελφοὶ τ. Κυρίου (Mt 12:46-49 13:55 28:10, Mk 3:31-34, Lk 8:19-21, Jo 2:12, 7:3, 5 10 20:17, Ac 1:14, I Co 9:5) may have been sons of Joseph and Mary (Mayor, Ja., Intr. viff.; DB, i, 320 ff.) or of Joseph by a former marriage (Lft., Gal., 252ff.; DCG, i, 232 ff.), but the view of Jerome, which makes ἀ. equivalent to ἀνεψιός, is inconsistent with Greek usage. (Cremer, 66.)
- ἀδελφοί are properly sons of the same mother:
- Ias Subst., ἀδελφός, ὁ, voc. ἄδελφε (not -φέ), Ionic ἀδελφεός, Epic -ειός:—a brother, or generally, a near kinsman, ἀδελφοί brother and sister, like Lat. fratres, Eur.; ἀδελφεοὶ ἀπʼ ἀμφοτέρων brothers by both parents, i. e. not half-brothers, Hdt.
- 2a brother (as a fellow Christian), NTest.
- IIadj., ἀδελφός, ή, όν, brotherly or sisterly, Trag., Plat.
- 2like Lat. geminus, gemellus, of anything in pairs, twin, Xen.:—then, just like, c. gen. or dat., ἀδελφὰ τῶνδε, ἀδελφὰ τούτοισι Soph.
-
…, Αἰσχίνου τοῦδε πατήρ, ἔτι δʼ Ἀντιφῶν ὁ Κηφισιεὺς οὑτοσί, Ἐπιγένους πατήρ, ἄλλοι τοίνυν οὗτοι ὧν οἱ ἀδελφοὶ ἐν ταύτῃ τῇ διατριβῇ γεγόνασιν, Νικόστρατος Θεοζοτίδου, ἀδελφὸς Θεοδότου καὶ ὁ μὲν Θεόδοτος τετελεύτηκεν, ὥστε οὐκ ἂν…
Plato, Apology
-
…διωξοίμην αὐτόν, ὑπό τινος ἄλλου ἐπελαθόμην. ἐπειδὴ δὲ ἦλθον καὶ δεδειπνηκότες ἦμεν καὶ ἐμέλλομεν ἀναπαύεσθαι, τότε μοι ἁδελφὸς λέγει ὅτι ἥκει Πρωταγόρας. καὶ ἔτι μὲν ἐνεχείρησα εὐθὺς παρὰ σὲ ἰέναι, ἔπειτά μοι λίαν πόρρω ἔδοξε τῶν…
Plato, Protagoras
-
…οὑτοσί, Ἐπιγένους πατήρ, ἄλλοι τοίνυν οὗτοι ὧν οἱ ἀδελφοὶ ἐν ταύτῃ τῇ διατριβῇ γεγόνασιν, Νικόστρατος Θεοζοτίδου, ἀδελφὸς Θεοδότου καὶ ὁ μὲν Θεόδοτος τετελεύτηκεν, ὥστε οὐκ ἂν ἐκεῖνός γε αὐτοῦ καταδεηθείη καὶ Παράλιος ὅδε, ὁ Δημοδόκου…
Plato, Apology
-
…γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν δύνωμαι διʼ ἐλαχίστων διδάξαι. οὑμὸς…
Lysias, Speeches
-
…τί ἄν ποτʼ ἐποίησας συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. φέρε δή, τί ἄν, εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς ; ἀπεψηφίσασθε ; δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, Ἐρατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι…
Lysias, Speeches
-
…οὖν ἀκούετε. τῆς γὰρ παρελθούσης νυκτὸς ταυτησί, ἔτι βαθέος ὄρθρου, Ἱπποκράτης, ὁ Ἀπολλοδώρου ὑὸς Φάσωνος δὲ ἀδελφός, τὴν θύραν τῇ βακτηρίᾳ πάνυ σφόδρα ἔκρουε, καὶ ἐπειδὴ αὐτῷ ἀνέῳξέ τις, εὐθὺς εἴσω ᾔει ἐπειγόμενος ,…
Plato, Protagoras
-
…ἐσιώπων ἐγὼ καὶ ταῦτα οὕτως ἔχειν ἡγούμην. ἔδοξε δέ μοι, ὦ ἄνδρες, τὸ πρόσωπον ἐψιμυθιῶσθαι, τοῦ ἀδελφοῦ τεθνεῶτος οὔπω τριάκονθʼ ἡμέρας · ὅμως δʼ οὐδʼ οὕτως οὐδὲν εἰπὼν περὶ τοῦ πράγματος ἐξελθὼν ᾠχόμην ἔξω σιωπῇ. μετὰ…
Lysias, Speeches
-
…ἀνέχεσθαι τῶν οἰκείων ἀμελουμένων τοσαῦτα ἤδη ἔτη, τὸ δὲ ὑμέτερον πράττειν ἀεί, ἰδίᾳ ἑκάστῳ προσιόντα ὥσπερ πατέρα ἢ ἀδελφὸν πρεσβύτερον πείθοντα ἐπιμελεῖσθαι ἀρετῆς. καὶ εἰ μέν τι ἀπὸ τούτων ἀπέλαυον καὶ μισθὸν λαμβάνων ταῦτα παρεκελευόμην, εἶχον ἄν…
Plato, Apology
-
…ἢ εὖ ἢ κακῶς πράττειν, χρηστοῦ ἢ πονηροῦ αὐτοῦ γενομένου, περὶ δὲ τούτου οὔτε τῷ πατρὶ οὔτε τῷ ἀδελφῷ ἐπεκοινώσω οὔτε ἡμῶν τῶν ἑταίρων οὐδενί, εἴτʼ ἐπιτρεπτέον εἴτε καὶ οὐ τῷ ἀφικομένῳ τούτῳ ξένῳ τὴν σὴν ψυχήν ,…
Plato, Protagoras
-
…Θεόδοτος τετελεύτηκεν, ὥστε οὐκ ἂν ἐκεῖνός γε αὐτοῦ καταδεηθείη καὶ Παράλιος ὅδε, ὁ Δημοδόκου, οὗ ἦν Θεάγης ἀδελφός · ὅδε δὲ Ἀδείμαντος, ὁ Ἀρίστωνος, οὗ ἀδελφὸς οὑτοσὶ Πλάτων, καὶ Αἰαντόδωρος, οὗ Ἀπολλόδωρος ὅδε ἀδελφός…
Plato, Apology