ἀλληλοκτόνος
ἀλληλοκτόνος, producing mutual slaughter
ἀλληλο-κτόνος, ον, of things,
- producing mutual slaughter, δαῖτες MoschioTrag. 6; ζῆλος D.H. 2.24.
asesino mutuo, asesino de los suyos
βοραὶ δὲ σαρκοβρῶτες ἀλληλοκτόνους παρεῖχον αὐτοῖς δαῖτας
en opinión de órficos vegetarianosφθόρος
ζῆλος
εἵμαρτο αὐτοὺς ἀλληλοκτόνους γενομένους κατὰ τὰς ἀρὰς τοῦ πατρὸς ἀποθανεῖν
ἀλληλο·κτόνος, ος, ον :
1 qui s’entre-tuent, Mosch. (Stob. Ecl. 1, 242) ||
2 qui pousse à s’entre-tuer, DH. 2, 24.
Étym. ἀλλήλων, κτείνω.
ἀλληλοκτόνος, sich gegenseitig mordend, Dion.Hal. φθόρος, Untergang durch Wechselmord, 1.52 ; ζῆλος, gegenseitigen Mord erzeugende Eifersucht, 2.24 u. Sp.