ἀλύδοιμος Save LSJ DGE ἀλύδοιμος, ον, = πικρός, Sophr. 139. ἀλύζα· ἄλυπον, Hsch. ἀλύδοιμος -ον amargo Sophr.144, cf. Hsch. • explicado como ὁ οἰκτρός en Hdn.Gr.1.172, cf. ἀλύδιμος.