ἀμαλός
ἀμαλός, soft, weak, feeble
ἀμᾰλ-ός [ᾰμ], ή, όν,
- soft, weak, in Hom. of young animals, Il. 22.310, Od. 20.14; γέρων E. Heracl. 75; παῖς Call. Fr. 49 P.: irreg. Comp. -έστερος, ὄψις -εστέρα Adam. 2.2. (Perh. cognate with Skt. mṛdús ‘soft’, Lat. mollis.)
I
1 blando, tierno de cachorros y niños
ἄρν' ἀ.
σκύλακες
παῖς
2 débil
γέρων
ὄψις
II -ῶς débilmente
τὰ σιτία οὐχ ἁ. προσίεται
•Cf ἀμαλδύνω.
ἀμαλός, att. ἁμαλός, ή, όν [ᾰᾰ]
1 mou, tendre (jeune animal) Il. 22, 310 ; Od. 20, 14 ||
2 p. suite, faible, Eur. Her. 75.
Étym. p.-ê. pré-grec.
ἀμαλός, ή, όν (vgl. ὁμαλός, μαλακός, mollis), att. ἁμαλός, weich, zart, VLL ἁπαλός, ἀσθενής ; Hom. zweimal, Od. 20.14 κύων ἀμαλῇσι περὶ σκυλάκεσσι βεβῶσα, Il. 22.310 ἄρνʼ ἀμαλήν, – daher schwach, γέρων Eur. Heracl. 75. Bei Sp. auch = ὁμαλός (?).
ἀμαλός
-ή.
Of young animals, tender, feeble: ἄρνα Il. 22.310: σκυλάκεσσιν Od. 20.14.
ἀμαλός : tender, epith. of young animals.
ἀμαλός
From Root !μαλ, μαλακός, with a_euphon.
- soft, weak, feeble, Hom., Eur.