ἀμυκτικός
ἀμυκτικός, fit for tearing, lacerating
ἀμυκτικός, ή, όν,
- fit for tearing, lacerating, Plu. QConv. 2.642c. Adv. -κῶς Sch. Nic. Th. 131.
- II Medic., of remedies, irritant, Sor. 2.12, al., Dsc. 1.174 (Sup.).
I
1 irritante, que produce escoriación
τραχύτης (τῶν ἐρίων)
2 medic. irritante, cáustico Sor.103.34, Dsc.2.174, Theod.Prisc.Log.21.
II adv. -ῶς lacerantemente Sch.Nic.Th.131.
ἀμυκτικός, ή, όν [ᾰ] qui déchire en égratignant, Plut. M. 642c.
Étym. ἀμύσσω.
ἀμυκτικός, (ἀμύσσω), ritzend, Plut. Symp. 2.9.