ἀμφίκειμαι
ἀμφίκειμαι, to lie round
ἀμφίκειμαι, Pass.,
- lie round or upon, τινι Pi. Fr. 92; ἐπʼἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι locked in each otherʼs arms, S. OC 1620; ἐπʼ ὀλέθρῳ . . ἀμφικεῖσθαι μόρον slaughter is heaped on slaughter, Ant. 1292 (lyr.).
yacer sobre, estar echado sobre
κείνῳ ... Αἴτνα ... ἀμφίκειται
• estar abrazado
ἐπ' ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι
• fig. añadirse
τίνα λέγεις μοι νέον ... ἐπ' ὀλέθρῳ ... ἀμφικεῖσθαι μόρον;
¿qué nueva muerte dices que se añade para mi ruina?
ἀμφί·κειμαι (seul. prés.) être couché, étendu ou placé autour, Pd. fr. 93 ; ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι πάντες, Soph. O.C. 1620, se tenant tous embrassés les uns les autres.
ἀμφίκειμαι, herumliegen, Αἴτνα κείνῳ, liegt auf jenem, Pind. frg. 93 ; umarmen, Soph. O.C. 1616, vgl. Ant. 1278 ; εἶχε στέφανον ἀμφικείμενον, er harte einen Kranz aufgesetzt, Xenarch. Ath. XIV.679e.
ἀμφίκειμαι
- 1lie around κείνῳ μὲν (sc. Τυφῶνι) Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφίκειται fr. 92.
ἀμφίκειμαι
see κεῖμαι for forms.
- Pass. to lie round, ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι locked in each otherʼs arms, Soph.; ἐπʼ ὀλέθρωι ἀμφικεῖσθαι φόνον that one murder lies close upon another, Soph.