ἀμφικάρηνος
ἀμφικάρηνος, two-headed
ἀμφικάρηνος, ον,
- two-headed, Nic. Th. 373; in Al. 417 v.l. for ἀμφίκρηνα, q.v.
bicéfalo
ἀμφι·κάρηνος, ος, ον [κᾰ] à deux têtes, Nic. Th. 372.
Étym. ἀ. κάρηνον.
ἀμφικάρηνος, zweiköpfig, ἀμφίσβαινα Nic. Th. 372, Al. 417.