ἀμφικαρής
ἀμφικᾰρής, ές,
- = ἀμφικάρηνος, two-headed, Nic. Th. 812.
de dos cabezas
ἀμφι·καρής, ής, ές [κᾰ]
1 c. le préc. Nic. Th. 812 ||
2 mauv. leç. p. ἀμφὶ κάρη, Od. 17, 231.
Étym. ἀ. κάρη.
ἀμφικαρής, σκολοπένδρα, zweiköpfig, Nic. Th. 812.
ἀμφικαρής , ές (κάρα): double-headed; ἀμφικαρῆ σφέλα (for the feet of two persons), v. l. for ἀμφὶ κάρη, Od. 17.231.