ἀμφίκοπος
ἀμφίκοπος, two-edged
ἀμφίκοπος, ον, (κόπτω)
- two-edged, Eust. 1531.34.
de doble filo
πέλεκυς
ἀμφί·κοπος, ος, ον, à deux tranchants, Eum. 109, 7.
Étym. ἀ. κόπτω.
ἀμφίκοπος, von beiden Seiten schneidend, Sp.