ἀμφαγαπάω
ἀμφᾰγᾰπάω,
- Ep. = foreg., aor. ἀμφαγάπησε h.Cer. 439; ἑὸν κακὸν ἀμφαγαπῶντες (i.e. Pandora) Hes. Op. 58; ἀμφαγαπᾷ Orac. ap. D.S. 8 Fr. 21.
acoger con abrazos, con cariño
κόρην Δημήτερος
ἑὸν κακόν
de Pandora
• fig.
ὅπου τράγος ἁλμυρὸν οἶδμα ἀμφαγαπᾷ
ἀμφ·αγαπάω-ῶ [ᾰγᾰ] (seul. prés. et ao.) c. le préc. Hés. O. 58 ; Oracl. (DS. Exc. p. 11) ||
➳ Ao. 3 sg. poét. ἀμφαγάπησε, Hh. Cer. 439.
ἀμφαγαπάω, = ἀμφαγαπάζω, h.Cer. 439 ; ἑὸν κακόν Hes. O. 58 ; Tryphiod. 138.