ἀμφιχαίνω
ἀμφιχαίνω, yawn about
ἀμφι·χαίνω (ao. 2, 3 sg. ἀμφέχανε) c. ἀμφιχάσκω, Il. 23, 79.
ἀμφιχαίνω, umgähnen, ἐμὲ κὴρ ἀμφέχανε, der Tod verschlang mich, Il. 23.79 ; vom drohenden Feinde Soph. Ant. 118 u. sp.D.
†ἀμφιχαίνω
[ἀμφι- 3.]
3 sing. aor. ἀμφέχανε.
To gape round.
With acc.: ἐμὲ κήρ (gaped for me) Il. 23.79.
ἀμφιχαίνω : yawn about, only aor. 2, ἐμὲ κὴρ ἀμφέχανε, has ‘engulfed’ me, Il. 23.79†.