ἀντίνοος
ἀντίνοος, opposite in character, resisting
ἀντίνοος, ον,
- opposite in character, resisting, τινί Hp. Epid. 6.5.4.
de carácter opuesto
ἴησις ἀντίνοος ... τῷ πάθει
ἀντί·νοος, οος, οον, d’un avis opposé, Hpc. 1184f.
Étym. ἀ. νόος.
ἀντίνοος, von entgegengesetzter Sinnesart, Hippocr.