ἀντιπρακτικός
ἀντιπρακτικός, counteracting
ἀντι-πρακτικός, ή, όν,
- counteracting, M.Ant. 2.1: Comp. -ώτερος Xenocr. ap. Orib. 2.58.72.
contraproducente
ἀντιπρακτικὸν δὲ τὸ ἀγανακτεῖν καὶ ἀποστρέφεσθαι
ἀντιπρακτικωτέρα δ' ἡ ἑφθή
ἀντιπρακτικός, ή, όν, qui agit à l’encontre, adversaire, M. Ant. 2, 1 ||
Cp. -ώτερος, Orib. 1, 141 B.-Dar.
Étym. ἀντιπράσσω.
ἀντιπρακτικός, entgegenhandelnd, M.Anton. 2.1.