ἀντίποινος
ἀντίποινος, for recompense
ἀντίποινος, ον,
- for recompense, Lyc. 271.
- 2 in substitution, Id. 1201.
I sg.
1 que sirve de pago
τοῦτό σοι τῶν πολλῶν φόνων ἀντίποινον
2 que hace de sustituto
τὸν ἀντίποινον ἐκλάψας πέτρον
II plu. τὰ ἀ. compensación, castigo
τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνεις;
¿te vengas por (la muerte de) tu hija?ἀντίποιν' ἐμοῦ παθεῖν
ἀ. δ' ἐκτίνων
ἀντί·ποινος, ος, ον, qui est le châtiment, d’où, p. ext., le paiement de : τὰ ἀντίποινα, Eschl. Pers. 476, etc. rémunération, salaire ; τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνειν, Soph. El. 592, venger la mort de sa fille.
Étym. ἀ. ποινή.
ἀντίποινος, (ποινή), zum Ersatz, zur Vergeltung dienend, δίκαι μητροφόναι Aesch. Eum. 258. Bes. τὰ ἀντίποινα, = ἄποινα, Vergeltung, Pers. 468 ; öfter Lycophr.