ἀργύφεος
ἀργύφεος, silver-white
ἀργ-ύφεος [ῠ], η, ον, Ep. Adj.
- silver-shining, silver-white, σπέος Il. 18.50; φᾶρος Od. 5.230; ἐσθής Hes. Th. 574; νάματα AP 9.633 (Damoch.); ὠεόν Orph. Fr. 70, cf. Mus.Belg. 16.71 (Athens, ii A.D.), Epic. in POxy. 421.6.
de brillo argénteo
σπέος
φᾶρος
ἐσθής
εἷμα
ὠεόν
καλύπτρη
χεῖρες
ὀδόντες
ἅρμα
νάματα
κνῆμαι
ὦμοι
ἀργύ·φεος, η, ον [ῠ] éclatant de blancheur, Il. 18, 50 ; Od. 5, 230 ; Hés. Th. 574.
Étym. R. indo-europ. *h₂erǵ-, blanc ; cf. ἄργυρος.
ἀργύφεος, α, ον (ἀργός, φάω), silberglänzend, ἀργύφεον σπέος Il. 18.50, ἀργύφεον φᾶρος Od. 5.230, 10.543 ; – ἐσθής Hes. O. 574 ; νάματα Damoch. 3 (IX.633); u. sonst bei Sp.
ἀργύφεος
[ἀργός.]
- 1
White: φᾶρος Od. 5.230 = Od. 10.543.
- 2
Bright: σπέος Il. 18.50.
- 1
ἀργύφεος (root ἀργ): white shining, glittering; φᾶρος, Od. 5.230; σπέος, of the Nereids (cf. ἀργυρόπεζα), Il. 18.50.
ἀργύφεος
ἄργυρος
- silver-white, Hom.