ἀρτιγένειος
ἀρτιγένειος, with beard just sprouting
ἀρτι-γένειος, ον,
- with the beard just sprouting, AP 9.219 (Diod.), Nonn. D. 18.135; as Subst., ἀ. ἐπίλεκτοι App. Pun. 8; incorrectly used, = ἀρτιγέννητος, σολοικισμοί Luc. Sol. 2.
1 que empieza a echar bozo
χνόος
παῖς
ἀ]ρτιγένειος ὤν
siendo mozo
• subst. mozo
ἀρτιγένειοι ἐπίλεκτοι
2 como solecismo recién parido Luc.Sol.2.
ἀρτι·γένειος, ος, ον [ῐ]
1 à la barbe naissante, Anth. 9, 219 ||
2 fig. qui pousse à foison, en parl. de fautes, de solécismes, Luc. Sol. 2.
Étym. ἄ. γένειον.
ἀρτιγένειος, (γένειον), milchbärtig, χνόος Diod. 6 (IX.219); Luc. Soloec. 2.
ἀρτιγένειος
γένειον
- with beard just sprouting, Anth.