ἀσίγητος
ἀσίγητος, never silent
ἀσῑγ-ητος, ον,
- never silent, Call. Del. 286, Nonn. D. 42.405, al.
1 que no se puede callar
λέβης
θάλασσα
μῦθος ἀσιγήτων ἀπὸ λαιμῶν
αὐλός
2 adv. -ως sin estar nunca en silencio, incesantemente
ἀ. ὑμνεῖν
ἀ. κηρύττειν
ἀ·σίγητος, ος, ον [ῑ] qui ne se tait pas ou qui ne peut se taire, Call. Del. 286 ; Nonn. etc.
Étym. ἀ, σιγάω.
ἀσίγητος, nicht verschwiegen. plauderhaft, Sp., τιθήνη Nonn. D. 8.335 ; u. öfter ; κύκνοι 8.229.