ἀϊκῶς
ἀϊκῶς, adv. épq. c. ἀεικῶς, Il. 22, 336 ; par contr. αἰκῶς, Soph. El. 102.
ἀϊκῶς, = ἀεικῶς, Hom. einmal, Il. 22.336 σὲ μὲν κύνες ἠδʼ οἰωνοὶ ἑλκήσουσʼ ἀϊκῶς ; Antimachus las ἑλκήσουσι κακῶς, s. Scholl.
ἀϊκῶς
[adv., with weak stem, of ἀεικής.]
In unseemly wise: σὲ κύνες ἑλκήσουσʼ ἀ. Il. 22.336.