αἴκισμα
αἴκισμα, an outrage, torture, mutilation
αἴκ-ισμα, ατος, τό,
- outrage, torture, A. Pr. 989, Lys. 6.26:— in pl. -ίσματα νεκρῶν mutilated corpses, E. Ph. 1529.
tortura, tormento
οὐκ ἔστιν αἴκισμ' οὐδὲ μηχάνημ' ὅτῳ προτρέψεταί με Ζεὺς γεγωνῆσαι τάδε
no hay tormento ni medio con que me fuerce Zeus a que pregone estoοὐ μόνον τὸν θάνατον ἐφοβεῖτο, ἀλλὰ καὶ τὰ ... αἰκίσματα
•
αἰκίσματα νεκρῶν
cuerpos mutilados
αἴκισμα, ατος (τὸ)
1 mauvais traitement, torture, Eschl. Pr. 989 ; Lys. 105, 29 ||
2 corps mutilé, Eur. Ph. 1529.
Étym. αἰκίζω.
1. mishandeling, marteling.
2. object van mishandeling
αἴκισμα, τό, Mißhandlung, Aesch. Pr. 991 ; plur. Lys. 5.26.
αἴκισμα
from αἰκίζω
- an outrage, torture, Aesch.:—in pl. mutilated corpses, Eur.