ἄζα
ἄζα, heat, drought
ἄζα, ἡ,
- heat, ἠελίου Opp. C. 1.134, cf. 3.324.
- 2 dryness, of the skin, χροός Nic. Th. 304.
- 3 metaph., unsatisfied desire, Call. in PGen. 97 ii 7.
- II dirt, mould, σάκος πεπαλαγμένον ἄζη Od. 22.184.
- 2 dry sediment, Sch. Theoc. 5.109. (Cf. Lat. areo.)
I
1 polvo, suciedad
σάκος ... πεπαλαγμένον ἄζῃ
ἄζῃ ... εἴσατο μορφήν
parecía de aspecto polvoriento
• porquería Hsch., cf. Sch.Theoc.5.109.
2 moho
τὸ ἐν ἀγγείῳ ὀλίγον ὑγρόν
II sequedad, ardor
ἠελίου
•V.
ἄζα, ης (ἡ)
1 sécheresse, Opp. C. 1, 134 ||
2 p. suite, brunissure (de la peau) Nic. Th. 304 ; (d’un vieux bouclier de cuir) Od. 22, 184 (ion. ἄζη).
Étym. ἄζω.
ἄζα, ἡ, Dürre, χροός Nic. Th. 303 ; Glut, ἠελίοιο Opp. C. 1.133, vgl. 3.324 ; Staub, Schmutz, σάκος πεπαλαγμένον ἄζῃ Hom. Od. 22.184 (ἅπαξ εἰρημ.).
ἄζα
ἄζω
- drought: in Od. an old shield is said to be πεπαλαγμένον ἄζῃ coated with dry dirt or mould.