ἄκρων
ἄκρων, ονος, ὁ,
- = ἀκροκώλιον, Hippiatr. 7:—Dim. ἀκρωνάριον, ib. 64,129, cf. Sch. Luc. Lex. 6.
mano
χοίρειος
ἄκρων, ωνος (ὁ) c. ἀκροκώλιον, Hippiatr. p. 32.
Étym. ἄκρος.
ἄκρων, ωνος, ὁ, die äußersten Glieder, Sp.