ἄξεστος
ἄξεστος, unhewn, unwrought
ἄξεστος, ον,
- unwrought, πέτρος S. OC 19, cf. Fr. 322, AP 7.657 (Leon.): metaph. of a poet, rough, uncouth, Sch. Ar. Ra. 86.
1 no pulimentado
πέτρος
2 fig. tosco, rudo
ἄ·ξεστος, ος, ον, non raclé, non poli, Soph. O.C. 19 ; Anth. 7, 657.
Étym. ἀ, ξέω.
ἄξεστος, ungeglättet, rauh, Soph. πέτρος O.C. 19 ; frg. 487 u. sp.D.
ἄξεστος
ξέω
- unhewn, unwrought, Soph., Anth.