ἀνωφερής
ἀνωφερής, borne upwards, ascending
ἀνωφερ-ής, ές,
- borne upwards, ascending, opp. κατωφερής, of air and fire, Chrysipp.Stoic. 2.143, cf. 290, Aristid. Quint. 3.19; ὀσμαί Arist. Pr. 908a25, cf. Herm. in Phdr. p.178 A.; τὸ ἀ. Plu. QConv. 2.649c.
- 2 of wine, heady, intoxicating, Ath. 1.32c.
- II Act., bearing upwards, Arist. Ph. 217a3.
I
1 que tiende a subir, ascendente
ἀνωφεροῦς οὔσης τῆς τοιαύτης φύσεως διὰ τὴν κουφότητα
ὀσμαί
τὸ θερμόν
δύναμις
• subst. τὸ ἀ. lo ascendente
τὸ ἀ. δύναμίς ἐστιν
2 fig. que se sube a la cabeza
II elevado, sublime
ἀνωφερὴς ... ἦν αὐτῶν ἡ ζωή
ἀνω·φερής, ής, ές :
I intr.
1 qui monte ou tend à monter, en parl. d’odeurs, etc. DS. 1, 7 ; Plut. M. 649c ||
2 qui monte à la tête, capiteux, Ath. 32c ||
II tr. qui porte en haut, Arstt. Phys. 4, 9, 2 (ἄνω 2, φέρω).
ἀνωφερής, ές, sich nach oben bewegend, emporsteigend, Arist. Probl. 13.5 ; οἶνος Ath. I.32c ; sich steil erhebend, schroff, DS. u. a.Sp.