Ἄβαρις
1 sacerdote hiperbóreo de Apolo, mago, Pi.Fr.270, Hdt.l.c., Pl.Chrm.158b, Arist.Fr.191.
2 como tít. de una obra de Heraclides Póntico AB 145.
Ἄβαρις, ιδος (ὁ) [ᾰᾱ] Abaris, Scythe, prêtre d’Apollon, Plat. Charm. 158b ; Nonn. D. 11, 132 ||
➳ Gén. ion. Ἀβάριος, Hdt. 4, 36 ; acc. Ἄβαριν, Héraclide du Pont (Plut. Aud. poet. 14).
Ἄβαρις who came to the Athenians as envoy from the Hyperboreans when famine was affecting Greece. test. Harpocration, s. v. Ἄβαρις. ὁ δὲ χρόνος ἐν ᾧ παραγέγονε διαφωνεῖται, ὁ δὲ Πίνδαρος κατὰ Κροῖσον τὸν Λυδῶν βασιλέα sc. λέγει παραγενέσθαι fr. 270.