ἀβάπτιστος
ἀβάπτιστος, not to be dipped, that will not sink
ἀβάπτιστος, ον, (βαπτίζω)
- not to be dipped, that will not sink, ἀ. ἅλμας, of a net, Pi. P. 2.80; ναῦς EM 811.26; τρύπανον trepan with a guard, to stop it from going too deep, Gal. 10.447.
- II not drenched with liquor, Plu. QConv. 2.686b.
I
1 que no se hunde, que no se sumerge
ἀβάπτιστος εἶμι φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας
avanzo sin hundirme como un corcho sobre la superficie del marναῦς
2 no bautizado
πολλοὺς ἀβαπτίστους κινδυνεύειν
• de alimentos no bendecido Manes 82.10.
3 cirug. que no puede hundirse
II fig. no empapado en vino, sereno
εὐκρασία σώματος ἀβαπτίστου
ἀ·βάπτιστος, ος, ον :
1 qui ne peut être submergé, Pd. P. 2, 80 ; Anth. 2, 82 ||
2 fig. qui ne se plonge pas (dans l’ivresse) Plut. M. 686b ||
3 par ext. qui ne plonge pas, qui ne s’enfonce pas : τὸ ἀβάπτιστον, Gal. 10, 150, trépan muni d’une garde pour éviter qu’il n’enfonce trop.
Étym. ἀ, βαπτίζω.
ἀβάπτιστος, 1) nicht unterzutauchen, Pind. P. 2.36 φέλλος ὣς ἀβ. ἅλμης ; so vom Kork, Archi. 10 (VI.192) neben ἀπερίτρεπτος, Plat. sol. an. 35 (p. 266). – Aber Plut. Symp. 6 proœm. σῶμα ἀβ. καὶ ἐλαφρόν, von Getränken unbenommen.
2) ungetauft, K.S.
2) ungetauft, K.S.
ἀβάπτιστος met.
- 1not dipped, buoyant ἀβάπτιστος εἶμι φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας i. e. untouched by the slanders of others P. 2.80