ἐγγάμιος
ἐγγάμιος, nuptial
ἐγγᾰμ-ιος, ον,
- nuptial, PSI 2.220 (iii A. D.).
nupcial, matrimonial s. cont., dud. en PSI 220.17 (III d.C.).
ἐγγάμιος, ος, ον [ᾰ] de mariage, Procl. H. Ven. 10.
Étym. ἔγγαμος.
ἐγγάμιος, in der Ehe, ehelich, Procl. H. Ven. 4.10.