ἐκλιπής
ἐκλιπής, failing, deficient
ἐκλῐπής, ές, (ἐκλείπω)
- failing, deficient, ἡλίου ἐκλιπές τι ἐγένετο, = ἔκλειψις, Th. 4.52: c. gen., deficient in.., Arist. Xen. 980a6.
- II omitted, overlooked, Th. 1.97, Arr. An. 1.12.2.
1 omitido, pasado por alto
τοῖς πρὸ ἐμοῦ ἅπασιν ἐκλιπὲς τοῦτο ἦν τὸ χωρίον
este espacio (de tiempo) había sido pasado por alto por todos mis predecesores
2 deficiente, falto, vacío c. gen.
(τὸ ὄν) ἐ. γὰρ ταύτῃ ... ᾗ διῄρεται τοῦ ὄντος
(el ser) está deficiente allí donde es separado del ser
• subst. τὸ ἐ. el vacío Plu.2.479b.
3 que sufre eclipse, eclipsado c. gen.
τοῦ ἡλίου ἐκλιπές τι ἐγένετο
hubo un eclipse parcial de sol
ἐκλιπής, ής, ές [ῐ]
1 qui manque : τοῦ ἡλίου ἐκλιπές τι ἐγένετο, Thc. 4, 52 ; DC. 55, 22, il se produisit une éclipse partielle de soleil ||
2 abandonné, Thc. 1, 91.
Étym. ἐκλείπω.
ἐκλιπής, ές, mangelnd, fehlend ; τοῦ ἡλίου ἐκλιπές τι ἐγένετο, eine partiale Sonnenfinsternis, Thuc. 4.52, wie DC. 55.22. Aber τοῦτο ἦν τὸ χωρίον ἐκλιπές, war ausgelassen, übersehen, Thuc. 1.97.
ἐκλιπής
ἐκλῐπής, ές
from ἐκλῐπεῖν aor2 inf. of ἐκλείπω
- Ifailing, deficient, ἡλίου ἐκλιπές τι ἐγένετο = ἔκλειψις, Thuc.
- IIomitted, overlooked, Thuc.