ἐλεφαντοφάγος
ἐλεφαντοφάγος, elephant-eater
ἐλεφαντο-φάγος [ᾰ], ὁ,
- elephant-eater, Agatharch. 55, Str. 16.4.10.
ἐλεφαντο·φάγος, ος, ον [φᾰ] qui mange de la chair d’éléphant, Str. 771.
Étym. ἐ. φαγεῖν.
ἐλεφαντοφάγος, Elephanten essend, Strab. XVI.772 u. Sp.