ἐξημαρτημένως
ἐξημαρτημένως, wrongly, to no purpose
ἐξημαρτημένως, Adv., (ἐξαμαρτάνω)
- wrongly, to no purpose, Pl. Lg. 891d.
ἐξημαρτημένως, adv. à tort, par erreur, faussement, Plat. Leg. 891d.
Étym. ἐξαμαρτάνω.
ἐξημαρτημένως, fehlerhaft, schlecht, Ggstz εὖ, Plat. Legg. X.891d.