ἐπεκτείνω

ἐπεκ-τείνω,

• stretch, Sor. 1.10 (Pass.), al.; extend, [τὸ αὔταρκες] ἐπὶ τοὺς ἀπογόνους Arist. EN 1097b12:— Pass., to be extended, extend, Id. Ph. 217b9, etc.
• • • 2 intr., extend, ἐπὶ πλέον Id. APo. 96a24; of a people or country, μέχρι . . Str. 8.3.11: c. dat., extend over, Olymp. in Mete. 75.12.
    • 3 Pass., extend beyond, τῆς οἰκείας ὥρας Thphr. HP 6.8.4; reach out towards, τοῖς ἔμπροσθεν Ep.Phil. 3.13.
    • 4 Tact., extend, τοὺς ἱππέας Ascl. Tact. 10.20.
    • 5 expand, ἓν νόημα Hermog. Inv. 4.4.
  • II lengthen, prolong, λόγους Plu. Mus. 2.1147a.
  • • 2 pronounce a syllable as long, Arist. Metaph. 1014b17.
    • 3 lengthen a word, by inserting a vowel or otherwise (as πόληος for πόλεως) , ἐπεκτεταμένον, opp. ἀφῃρημένον, Id. Po. 1457b35; also by adding a syllable, in Pass., A.D. Pron. 34.5, al.
  • III make more burdensome, τὰς προσόδους Str. 17.1.15.

ἐπεκτείνω, (τείνω), dazu, noch mehr ausdehnen, erweitern ; τὰς προσόδους Strab. XVII.800, Plut. u. a.Sp.; ἐπεκτείνεται τῆς οἰκείας ὥρας, über die eigentliche Jahreszeit hinaus, Theophr.; – τὸ ἐπεκτεταμένον erkl. Arist. poet. 21 ἐὰν φωνήεντι μακροτέρῳ κεχρημένον ᾖ τοῦ οἰκείου ἢ συλλαβῇ ἐμβεβλημένῃ, wie πόληος für πόλεως, Πηληϊάδεω für Πηλείδου ; so auch Schol. öfter.

ἐπεκτείνω fut. -εκτενῶ

• to extend:—Pass. to be extended, reach out towards, τινί NTest.