ἐπελευστικός
ἐπελευστικός, coming on
ἐπελ-ευστικός, ή, όν,
- coming on or to, touching on a thing: hence, of casual mention, Eust.ad D.P. Prooem. p.69 B. Adv. -κῶς Eust. 1440.18, 7.26 (Comp.).
- 2 of the nature of ἐπέλευσις 2, κίνησις Chrysipp.Stoic. 2.282.
- 3 occurring casually, εἶδος ἐν τοῖς λόγοις Str. 12.3.27.
- 4 liable to prosecution, POxy. 1120.10 (iii A. D.).
ἐπελευστικός, ή, όν :
1 qui survient, soudain, Str. 12, 3, 27 Kram. ||
2 accidentel, contingent, t. de philosophie stoïcienne, Chrysipp. (Plut. M. 1045b).
Étym. ἐπελεύσομαι, fut. d’ἐπέρχομαι.
ἐπελευστικός, ή, όν, dazu kommend ; bei den Stoikern das Zufällige, Plut. stoic.rep. 23.