ἐπερείδω

ἐπερ-είδω,

• drive against, ἐπέρεισε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη [ἔγχος] νείατον ἐς κενεῶνα drove it home, Il. 5.856, cf. 17.48; ἐπέρεισε δὲ ἶνʼ ἀπέλεθρον put vast strength to it, 7.269, Od. 9.538; thrust a door to, shut it close, Q.S. 12.331; ἐ. γένειόν τινι lean it upon . ., Ael. NA 5.56: metaph., ἐ. τὸν νοῦν attend to a thing, A.D. Synt. 148.20; τὴν διάνοιαν Plu. E apud Delph. 2.392b; ἐ. τῷ φιλεῖν ἐμαυτόν give oneself up to, ib. Cohib. 463c; direct, πρὸς τὴν θεὸν τὸν λόγον Sch. Pi. N. 7.1:—Med., rest in or upon, βαυκάλη ἐπὶ διαγωνίων λίθων ἐπηρεισμένη Sor. 1.109: metaph., ψυχαὶ -όμεναι πνεύματι Porph. Abst. 2.38; οὐσίᾳ Plot. 6.1.3; ἄλλῳ Id. 5.5.7; ἐπʼ ἄλλου Iamb. Comm.Math. 8.
• • • 2 ἐ. τὴν φάλαγγά τινι bring the whole force of the phalanx against, Plu. Flam. 8: abs., ἐ. τοῖς ἀντιτεταγμένοις Id. Pyrrh. 21, cf. Arr. Tact. 16.13:—Med., Ael. Tact. 14.5.
    • 3 Med., λαίφη προτόνοις ἐπερειδομένας staying their sails with ropes, E. Hec. 112:—Pass., lean or bear upon, βακτηρίαις Ar. Ec. 277, cf. Pl. Lg. 789e: metaph., lean upon, ἡμετέρῃ ἐ. Ἑλλὰς ἐφορμῇ A.R. 4.204: abs., resist with all oneʼs force, Ar. Ra. 1102.
    • 4 Pass., to be leaned on, J. AJ 9.4.4.
    • • b to be subject to pressure or impact, Chrysipp.Stoic. 2.142.
  • II intr. in Act., τῇ χειρὶ ἐπερείδειν press heavily with the hand, Hp. Art. 11.

ἐπερείδω, (ἐρείδω), daran lehnen, darauf stützen, dagegenstämmen ; ἐπέρεισε δὲ ἶνʼ ἀπέλεθρον Il. 7.269, Od. 9.538, er strengte unermeßliche Kraft an ; ἐπέρεισε (ἔγχος) ἐς κενεῶνα Il. 5.856, stieß den Speer in den Bauch ; sp.D.; bei Qu.Sm. 12.331 im Ggstz von ἀνωΐξαι πτύχας, die Tür anlehnen, verschließen ; τὴν φάλαγγά τινι Plut. Flamin. 8 ; auch intr., sich entgegenstämmen, Pyrrh. 21 ; – übertr., τὴν διάνοιαν, auf Etwas richten, Plut. de Ει ap. Delph. 18.
Med. sich woran lehnen, worauf stützen, ταῖς βακτηρίαις ἐπερειδόμενοι βαδίζετε Ar. Eccl. 277 ; σχεδίας λαίφη προτόνοις ἐπερειδομένας Eur. Hec. 114 ; βίᾳ Plat. Legg. VII.789e ; sich dagegenstämmen, Ar. Ran. 1100 ; δακτύλου ἐπερεισθέντος Sext.Emp. adv.log. 1.374.

†ἐπερείδω

[ἐπ-, ἐπι- 18.]

3 sing. aor. ἐπέρεισε.

• • 1

    To thrust or press (a weapon) home Il. 5.856.

  • 2

    To put (one’s strength) into an effort: ἐπέρεισεν ἶνʼ ἀπέλεθρον Il. 7.269: = Od. 9.538.

ἐπερείδω , aor. ἐπέρεισε: lean or bear on hard; Athēna lends force in driving the spear of Diomed, Il. 5.856; Polyphēmus throws enormous strength into his effort as he hurls the stone, Od. 9.538.

ἐπερείδω fut. -ερείσω

• to drive against, drive home, ἔγχος Il.; ἐπέρεισε δὲ ἶνʼ ἀπέλεθρον put vast strength to it, Hom.:— ἐπ. τὴν φάλαγγά τινι to bring the whole force of the phalanx against, Plut.:—Mid., λαίφη προτόνοις ἐπερειδόμεναι staying their sails on ropes, Eur.:—Pass. to lean or bear upon, τινι Ar.: absol. to resist with all oneʼs force, Ar.