ἐπιδιαμονή
ἐπιδιαμονή, continued existence
ἐπιδια-μονή, ἡ,
- continued existence, Stoic. 2.182, M.Ant. 4.21.
ἐπιδιαμονή, ῆς (ἡ) continuation de durée, perpétuité, M. Ant. 4, 21 ; Clém. 712.
Étym. ἐπιδιαμένω.
ἐπιδιαμονή, ἡ, das Fernerdabeibleiben, Sp., wie M.Anton. 4.21.