ἐπιθολόω

ἐπιθολ-όω,

• make turbid, Luc. Ind. 7, Max.Tyr. 33.5: metaph., τὴν φιλίαν Plu. in Hes. 66; σοφίας κρατῆρα Philostr. VA 6.11; τῆς ψυχῆς τὰς καθαρότητας Iamb. VP 24.107; τὸ κρῖνον Agath. 3.11:—Pass., become turbid, Placit. 3.5.8, Gal. 6.57, Luc. Lex. 4: metaph., ἡ ψυχὴ -οῦται οὔτε φόβοις οὔτε ἐλπίσιν Artem. 4Prooem.; τὰ θεωρήματα μηδὲν -ούμενα ὑπʼ ἀλλοτρίων δοξασμάτων Iamb. in Nic. p.4 P., cf. Myst. 5.4, Just. Nov. 22.20.2.

ἐπιθολόω, auf der Oberfläche schmutzig machen, trüben, verdunkeln, Luc. Lexiph. 4 u. a.Sp.; πάλιν ἐπιθολούμενον τὸ δροσίζον εἰς τὸ πράσινον μεταβάλλει Plut. plac.phil. 3.5 ; τὸ κάλλος, entstellen, Ael.; auch übertr., ἡ ψυχὴ ἐπιθολοῦται φόβοις, ἐλπίσι, Artemid. 4 proœm.