ἐπιθέω

ἐπιθέω,

• run upon, at or after, Hdt. 9.107, X. Cyn. 6.10: abs., App. Hisp. 90; ἐ. πρὸς τὴν μάχην Hdn. 6.7.8.
• • • 2 metaph., ἡ ἐπιθέουσα εἰς ἀνθρώπους ἀπάτη Plot. 2.9.6; to be diffused over, πᾶσι τοῖς ἀληθέσι Id. 5.3.17, al.
  • II run upon the surface of water, Arist. HA 551b22.

ἐπιθέω, (θέω), herbei-, herzulaufen, ὁλκάς Plut. Marc. 14 ; bes. feindlich, Her. 9.107 ; πρὸς τὴν συσταδὸν μάχην Hdn. 6.7.19 ; verfolgen, vom Jäger, Xen. Cyn. 8.10 ; Folgde : τινά, App. Hisp. 27.

ἐπιθέω fut. -θεύσομαι

• to run at or after, Hdt., Xen.