ἐπιπηδάω

ἐπιπηδ-άω, fut. -ήσομαι Pl. Ly. 216a:—

• leap upon, rush at, assault, ἀγρίως ἐ. τινί Ar. V. 705, cf. Pl. l.c., PTeb. 44.18 (ii B.C.); ἐ. τῷ λόγῳ Plu. Garr. 2.512d: c. gen., σκάφους J. BJ 2.21.6; ἐπὶ τὴν τιμωρίαν ib. 10; of male animals, ἐπιπηδῶν ὀχεύει Arist. HA 539b32, cf. Pl. Phdr. 254a: metaph., rush in, plunge in, τῇ τέχνῃ Gal. 18(1).635.

ἐπιπηδάω, hinausspringen, ὁ ἄρρην ἐπιπηδῶν ὀχεύει τὴν θήλειαν Arist. H.A. 5.2 u. öfter ; – darauf zuspringen, anfallen, ἵνʼ ἀγρίως αὐτοῖς ἐπιπηδᾷς Ar. Vesp. 705 ; τῷ ἐρωμένῳ Plat. Phaedr. 254a ; fut. med., ἡμῖν ἐπιπηδήσονται οἱ ἄνδρες Lys. 216a ; Sp.; übertr., λόγῳ Plut. garrul. 20.

ἐπιπηδάω fut. ήσομαι

• to leap upon, assault, Ar., Plat.