ἑκατοντούτης
ἑκᾰτοντ-ούτης, ου, ὁ, contr. for ἑκατονταέτης, Luc. Macr. 14:—fem. ἑκᾰτοντ-οῦτις, ιδος, Ath. 15.697e.
de cien años
ἑ. γενόμενος
al llegar a los cien años
ἑκατοντούτης, ου [ᾰ] adj. m. c. ἑκατονταέτης, Luc. Macr. 14.
Étym. ἐ. ἔτος.
ἑκατοντούτης, zsgzn aus ἑκατονταέτης, ὁ, hundertjährig, Luc. Macrob. 14.
ἑκατοντούτης
ἑκᾰτοντ-ούτης, ου,
contr. for ἑκατονταετής, Luc.