ἑρπάκανθα Save LSJ Bailly 2024 Pape ἑρπάκανθα [ᾰκ], ἡ, = ἄκανθος, Ps.-Dsc. 3.17. ἑρπ·άκανθα, ης (ἡ) [ᾰκ] sorte de ronce rampante, Diosc. 3, 19. Étym. ἕρπω, ἄκανθα. ἑρπάκανθα, ἡ, kriechender Akanth, Bärenklau, Diosc.