ἰθύλορδος
ἰθύλορδος, frontally convex
ἰθύ·λορδος, η, ον [ῑῠ] qui est d’abord droit, puis concave, Hpc. 810, 842, etc. (v. ἰθυκυφής).
Étym. ἰ. λορδός.
ἰθύλορδος, gerade vorwärts gebogen, Hippocr.
ἰθύλορδος, frontally convex