ἰθυδίκης
ἰθυδίκης, giving right judgment
ἰθυ-δίκης [δῐ], ου, ὁ,
- giving right judgement, Hes. Op. 230, APl. 16.35.
ἰθυ·δίκης, ου [ῑῠῐ] adj. m. qui juge droitement, équitablement, Hés. O. 228 ; p. opp. à δωροφάγος, O. 219 ; A. Pl. 4, 35.
Étym. ἰ. δίκη.
ἰθυδίκης, gerade, gerecht richtend, Hes. O. 232, im Ggstz von σκολιαὶ δίκαι, u. Sp., wie Ep.adesp. 347 (Plan. 35).
ἰθυδίκης
ἰ_θῠ-δίκης, ου,
δίκη
- giving right judgment, Hes.