ἰσήλικος
ἰσήλικος, equal in magnitude
ἰσ-ήλῐκος, η, ον,
- equal in magnitude, τάφρος Ph. Bel. 91.21; equal in age, Procl. in Prm. p.944 S., al., Dam. Pr. 316.
ἰσ·ήλικος, η, ον [ῐ̄ῐ] d’une égale grandeur, Phil. byz. (Math. p. 91).
Étym. ἴσος, ἡλίκος.
ἰσήλικος, gleich groß, Mathem.