ἰσημερινός
ἰσημερινός, equinoctial
ἰσ-ημερινός, ή, όν,
- equinoctial, ἀνατολή, δυσμή, Arist. Mete. 363a34, b1, cf. Str. 2.1.11; σκιά Hipparch. 1.3.6, cf. Str. 2.1.20; ζῴδιον Ptol. Tetr. 31; ὧραι standard hours (opp. καιρικός, q.v.), each = 1/24 of the νυχθήμερον, Hipparch. 1.1.10, Ptol. Alm. 2.9, Gal. 10.479, etc.; πυρὸς ἰ. wheat sown at that time, Thphr. CP 4.11.4; ὁ ἰ. κύκλος celestial equator, Arist. Mete. 345a3, Euc. Phaen. p.4M., Plu. Def.orac. 2.429f, etc.; ὁ ἰ. (sc. κύκλος), Hipparch. 1.10.22, Str. 1.1.21, etc.; ἁψίς Jul. Or. 5.168c; ἰ. χρόνοι time-degrees [each = 4 time-minutes] of the equator, Ptol. Alm. 1.16.
ἰσημερινός, ή, όν [ῐ̄σ] équinoxial, Arstt. Meteor. 2, 6, 3, etc. ; Th. C.P. 4, 11, 4 ; Str. 71 ; ὁ ἰσημερινὸς κύκλος, Plut. M. 429f, ou simpl. ὁ ἰσ. Str. 1, 21, Kram. l’équateur ; οἱ ἰσημερινοὶ χρόνοι, Ptol. Geogr. p. 15, 9 Halm. les degrés de l’équateur.
Étym. ἰσημερία.
ἰσημερινός, zur Tag- u. Nachtgleiche gehörig, äquinoktialisch ; δυσμή, ἀνατολή, Arist. Meteor. 2.6 ; Plut.; ὁ ἰσ., der Aequator, Ptolem.