ἱπποβάτης
ἱπποβάτης, a horseman
ἱππο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ,
- horseman, A. Pers. 26 (anap.).
- II ἱ. ἵππος or ὄνος, stallion, Str. 8.8.1, Hippiatr. 14; cf. ἱπποβότης.
ἱππο·βάτης, ου (ὁ) [ᾰ]
1 qui va à cheval, cavalier, Eschl. Pers. 26 ||
2 étalon, Hippiatr.
Étym. ἵ. βαίνω.
ἱπποβάτης, ὁ,
1) Rossebesteiger, Ritter, Aesch. Pers. 26.
2) ὄνοι (vgl. ἐπιβήτωρ), Beschäler, Zuchthengst, Strab. 8.8.1 (Kramer ἱπποβάτοις).
1) Rossebesteiger, Ritter, Aesch. Pers. 26.
2) ὄνοι (vgl. ἐπιβήτωρ), Beschäler, Zuchthengst, Strab. 8.8.1 (Kramer ἱπποβάτοις).
ἱπποβάτης
ἱππο-βάτης (ᾰ), ου,
βαίνω
- a horseman, Aesch.