ἴα
ἴᾰ, ἰῆς, ἰῇ, ἴᾰν,
- Ep. fem., = one, v. εἷς.
ἴα [ῐ], τά, pl. of ἴον,
- violet, h.Cer. 6.
1 ἴα, pl. d’ἴον.
2 ἴα, v. ἰός 3.
2. ἴα ep. nom. f. van εἷς.
ἴα ¹, ἰῆς, ἰῇ, ἴαν, altes ion. fem. zu εἷς statt μία, eine, Il. 4.437, 13.354, Od. 14.435. Vgl. ἴος.
ἴα
(ᾰ) -ῆς. See εἷς.
ἴα : see ἴος.