ἰά

ἰά [ῐ], Ion. ἰή, ἡ,= ἰωή,

• voice, cry, Orac. ap. Hdt. 1.85, A. Pers. 937 (lyr.); σύριγγος ἰά E. Rh. 553 (lyr.).

ἰά [ῑ], τά, heterocl. pl. of ἰός,

• arrow, Il. 20.68.

2. ἰά, τά plur. van 1. ἰός.

ἰά ¹, ἡ, ion. ἰή, Geschrei, Ruf, VLL φωνὴ καὶ βοή ; von lebenden Wesen, κακομέλετον ἰὰν θρηνητῆρος πέμψω Aesch. Pers. 899 ; von leblosen, σύριγγος ἰάν, Klang, Eur. Rhes. 553 ; bei Her. 1.85 im Orak. πολύευκτον ἰὴν (vulg. ἴην) παιδὸς ἀκούειν.

ἰά ², τά, ep. plur. zu ἰός, der Pfeil, Il. 20.68.

ἰά

See ἰός.

ἰά : see ἰός.

ἰά

• a voice, cry, Orac. ap. Hdt., Aesch., Eur.