θωΰσσω
θωΰσσω, bark, buzz, cry
θωΰσσω, of a dog,
- bark, bay, Hom. Fr. 25; of a gnat, buzz, A. Ag. 893: generally, cry aloud, shout, S. Aj. 308, E. Tr. 153 (anap.), Or. 168 (lyr.): c. acc. cogn., τόνδʼ ἐθώϋξας λόγον A. Pr. 395; τάσδʼ ἀγγελίας ἐθώϋξεν ib. 1041 (anap.); τήνδε θωΰσσει βοήν S. Aj. 335.
- 2 c. acc. pers., call on, call, φθέγμα . . τινὸς θώϋξεν αὐτόν Id. OC 1624: c. dat., θ. κυσί shout to dogs, E. Hipp. 219 (anap.), cf. Ba. 871 (lyr.).
- b lament, bewail, dub. in IG 12(3).9 (Syme).
θωΰσσω, f. -ΰξω :
1 bourdonner, en parl. d’un moucheron, Eschl. Ag. 893 ||
2 crier, abs. Soph. Aj. 308 ; Eur. Or. 168, etc. ; avec un acc. : λόγον, etc. ; Eschl. Pr. 393, prononcer une parole d’une voix forte ; βοήν, Soph. Aj. 335, pousser un cri ; τι, Eur. Tr. 154, Hec. 115, crier qqe ch. ; τινά, Soph. O.C. 1624, appeler qqn à grands cris ; ou avec un dat. κυσὶ θωΰξαι, Eur. Hipp. 219, exciter des chiens en criant.
θωΰσσω, rufen, schreien, zurufen ; ὁρμωμένῳ μοι τόνδʼ ἐθώϋξας λόγον Aesch. Prom. 393 ; ἀγγελίας 1043 ; auch von den Mücken, summen, λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην ῥιπαῖσι θωΰσσοντος Ag. 867 ; φθέγμαδʼ ἐξαίφνης τινὸς θώϋξεν αὐτόν Soph. O.C. 1620 ; παίσας κάρα ʼθώϋξεν, schrie er auf, Aj. 301 ; θωΰσσων κυναγέτας Eur. Bacch. 869 ; κυσὶ θωΰξαι Hipp. 919, den Hunden zurufen.
θωΰσσω,
- 1make a noise, of a gnat, to buzz, Aesch.; of men, to cry aloud, shout out, Trag.
- 2c. acc. pers. to call on, call, Soph.; also c. dat., θ. κυσί to shout to dogs, Eur. deriv. uncertain