ἴουλος
ἴουλος, the young hair at the side of the face, the whiskers
ἴουλος [ῐ], ὁ,
- down, the first growth of the whiskers and beard, in pl., πρίν σφωϊν ὑπὸ κροτάφοισιν ἰούλους ἀνθῆσαι Od. 11.319: later in sg., στείχει δʼ ἴ. ἄρτι διὰ παρηΐδων A. Th. 534; πρᾶτον ἴ. ἀπὸ κροτάφων καταβάλλειν Theoc. 15.85; ἔτι χνοάοντας ἰούλους ἀντέλλων A.R. 2.43; ὑπὸ κροτάφοισιν ἰούλους κειράμενος AP 6.198 (Antip. Thess.); ἰούλοις πλῆσαι παρειάς IG 14.1601.
- II corn-sheaf, whence Demeter is said to be named Ἰουλώ, Semus 19, Carm.Pop. 1.
- 2 song in honour of Demeter, Semus l.c., Apollod.Hist. 149 J., Eratosth. Fr. 10.
- III catkin, Thphr. HP 3.5.5, 3.7.3; tendril, ib. 3.18.11.
- IV creature like the centipede, prob. the wood-louse, Arist. HA 523b18, PA 682b3, Thphr. Sign. 19, Arat. 959; earthworm, Numen. ap. Ath. 7.305a.
- V = ἰουλίς, Eratosth. Fr. 12 (pl.). (Perh. cogn. with οὖλος, q.v.)
ἴουλος, ου (ὁ) tout objet velu ou chevelu, d’où :
I duvet, barbe naissante, Eschl. Sept. 534 ; Thcr. Idyl. 15, 85 ; au pl. Od. 11, 319 ; A. Rh. 2, 43 ; Anth. 6, 198 ; en parl. de certaines plantes, Th. H.P. 3, 7, 3 ||
II gerbe de blé, d’où le surnom de Dèmèter Ἰουλώ (v. ce mot); par ext. chant en l’honneur de Dèmèter, déesse protectrice des gerbes, Semus (Ath. 618d) ||
III fleur à duvet ou fleur mâle dans les plantes à sexe distinct, Th. H.P. 3, 18, 11 ||
IV nom d’animaux ou d’insectes dont les pieds sont aussi nombreux que des poils ou des cheveux, particul. :
1 mille-pieds ou scolopendre (Iulus oniscoides L.) Arstt. H.A. 4, 1, 6 ; P.A. 4, 6, 1 ||
2 sorte de ver, Numén. (Ath. 305a) ||
3 sorte de poisson, c. à d. ἰουλίς, Eratosth. (Ath. 284d).
Étym. p. *ϝί-ϝολνος, de la R. indo-europ. *uel-, tourner ; cf. οὖλος 4, εἰλέω.
ἴουλος, ὁ (vgl. οὖλος),
1) das Milchhaar, die erste Spur des Barthaares, gew. im plur., ἴουλοι ὑπὸ κροτάφοισιν, Backenbart, Od. 11.319 ; στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηΐδων Aesch. Spt. 516 ; τούτῳ παρὰ τὸ ὦτα ἄρτι ἴουλος καθέρπει Xen. Symp. 4.23 ; λεπτοί Asclepds. 1 (XII.36); ἀνθήσαντες Antip.Thess. 21 (VI.198), öfter in der Anth., vgl. Ep.adesp. 695 (APP 306).
2) die Korngarbe, vgl. οὖλος u. nom. propr. Οὐλώ u. Ἰουλώ ; ein Lied zu Ehren der Demeter, Schol. zu Lycophr. 23 u. Semus Ath. XIV.618d.
3) die männliche Blüte bei Pflanzen mit getrennten Geschlechtern, Theophr.
4) ein Insekt, der Vielfuß, Arist. H.A. 4.1, neben dem σκολόπενδρον genannt, vgl. 5.32 ; bei Ath. VII.305a nennt Numenius die Regenwürmer so ; vgl. Arat. Dios. 225 u. Schol.
5) = ἰουλίς, Eratosth. Ath. VII.284d.
1) das Milchhaar, die erste Spur des Barthaares, gew. im plur., ἴουλοι ὑπὸ κροτάφοισιν, Backenbart, Od. 11.319 ; στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηΐδων Aesch. Spt. 516 ; τούτῳ παρὰ τὸ ὦτα ἄρτι ἴουλος καθέρπει Xen. Symp. 4.23 ; λεπτοί Asclepds. 1 (XII.36); ἀνθήσαντες Antip.Thess. 21 (VI.198), öfter in der Anth., vgl. Ep.adesp. 695 (APP 306).
2) die Korngarbe, vgl. οὖλος u. nom. propr. Οὐλώ u. Ἰουλώ ; ein Lied zu Ehren der Demeter, Schol. zu Lycophr. 23 u. Semus Ath. XIV.618d.
3) die männliche Blüte bei Pflanzen mit getrennten Geschlechtern, Theophr.
4) ein Insekt, der Vielfuß, Arist. H.A. 4.1, neben dem σκολόπενδρον genannt, vgl. 5.32 ; bei Ath. VII.305a nennt Numenius die Regenwürmer so ; vgl. Arat. Dios. 225 u. Schol.
5) = ἰουλίς, Eratosth. Ath. VII.284d.
ἴουλος (οὖλος): first growth of beard, down, Od. 11.319†.
ἴουλος, ὁ,
= οὖλος
- the young hair at the side of the face, the whiskers, Od., Aesch.