ἴρινος
ἴρινος, made from the iris
ἴρῐνος [ῑ], η, ον,
- made from the iris, μύρον Pl.Com. 69.7, Cephisod. 3.2, Alex. 62.8, Thphr. HP 9.9.2, Plb. 30.26.2.
ἴρινος, η, ον [ῑῐ] d’iris ; subst. τὸ ἴρινον (s. e. μύρον) Th. H.P. 9, 9, 2, huile ou parfum d’iris.
Étym. ἶρις.
ἴρινος, von der Iris gemacht, τὸ ἴρινον, sc. μύρον, Irissalbe, Diosc., vgl. Ath. V.195d.