ἴσκω
ἴσκω, go (iter.)
ἴσκω2, to make like > ἐΐσκω
ἴσκω (A), iterat. pres. of εἶμι,
- go, ἐνς πόλεμον Schwyzer 180 (Crete).
ἴσκω (B), = ἐΐσκω (q.v.), only 3 sg. impf. ἴσκε (ν) in early Ep.,
- make like, φωνὴν ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν she made her voice like (the voice of) their wives, Od. 4.279; feign, ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα 19.203.
- II think like, ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες thinking me like (i.e. taking me for) you, Il. 16.41; σὲ τῷ ἴσκοντες 11.799 (εἴσκ- Aristarch.).
- 2 guess, imagine, ἴσκεν ἕκαστος ἀνήρ Od. 22.31; suppose, c. acc. et inf., Simon. 130.
- III in Alex. Poets, through a misinterpretation of Hom., speak, say, A.R. 2.240, al.: 1 sg. ἴσκον Theoc. 22.167, part. ἴσκων Lyc. 574.
1 ἴσκω (seul. prés.)
1 rendre semblable : τί τινι, Od. 4, 279, une chose à une autre ||
2 juger semblable : τινά τινι, Il. 16, 41, prendre qqn pour un autre ||
3 juger vraisemblable, penser, croire, Anth. App. 80.
Étym. p. *ϝίκ-σκ-ω, de la R. indo-europ. *ueik-, ressembler à ; cf. ἐΐσκω.
2 ἴσκω (seul. prés. Lyc. 574 et imparf. ἴσκον, Od. 19, 203 ; 22, 31 ; A. Rh. 2, 240, etc. ; Thcr. Idyl. 22, 167) dire.
Étym. v. le préc.
1. gelijk maken aan, doen gelijken:
2. gissen:
3. zeggen:
ἴσκω ¹, (ἴσος, vgl. ἐΐσκω), gleich, ähnlich machen, πάντων Ἀργείων φωνὴν ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν, sie machte ihre Stimme den Stimmen der Gattinnen der Argiver gleich, Od. 4.279 ; ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα 19.203, viele Lügen redend machte er sie der Wahrheit gleich, wußte αἴ κέ σε τῷ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο, ob sie dich dem gleich haltend, dich für jenen haltend, abstehen vom Kampfe, Il. 11.798 ; ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες, mich für dich haltend, 16.41 ; absolut, ἴσκεν ἕκαστος ἀνήρ Od. 22.31, jeder vermutete, bildete sich Etwas ein, Falsches als Wahres, wo man es auch sprach erklärte, in welcher Bdtg sp.D. das Wort haben, wie Ap.Rh. 2.240, 3.396 u. öfter, ἴσκον τοιάδε πολλά Theocr. 22.167, Lycophr. 574 ; man sah die Stelle als mit dem sonstigen Sprachgebrauch Homers nicht übereinstimmend für eingeschoben an, vgl. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 97. – Vermuten, meinen ist es auch Simonds. 59 (APP 80), ἦ σεῦ καὶ φθιμένας λεύκʼ ὀστέα τῷδʼ ἐνὶ τύμβῳ ἴσκω ἔτι τρομέειν θῆρας. – Vgl. Buttmann Lexil. II p. 83 ff., der vermutet, daß es eine alte Form ἴσπεν zu εἰπεῖν, ἔσπετε gegeben, wie ἴσχω zu ἔχω.
ἴσκω
(ϝίσκω)
[app. for ϝίκσκω, fr. ϝικ-, εἴκω1. Cf. ἐΐσκω.]
- 1
To make like.
With dat.: πάντων. Ἀργείων φωνὴν ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν
(i.e. ἀλόχων φωναῖσιν) Od. 4.279 (imitating their voices). - 2
To liken to, deem like, take for.
With dat.: τῷ σε (ἐμὲ σοὶ) ἴσκοντες Il. 11.799, Il. 16.41 (v.l. εἴσκοντες
). - 3
To speak feigningly: ἴσκε, ψεύδεα πολλὰ λέγων Od. 19.203.
- 4
To conjecture, guess: ἴσκεν ἕκαστος ἀνήρ Od. 22.31 (i.e. so spoke from conjecture, under misapprehension).
- 1
ἴσκω,
= ἐΐσκω,
- Ito make like, τί τινι Od.; ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα speaking many lies he made them like truths, i. e. seemed to speak truth, Od.
- IIto think like, τινά τινι Il.: absol., ἴσκεν ἕκαστος ἀνήρ every one fancied, i. e. took false for real, Od.
- 2to deem, suppose, Anth.