Ἰφικλήειος
Ἰφικλήειος, of Iphiclus
Ἰφικλήειος, είη, ειον, d’Iphiklos, Od. 11, 290, 296.
Étym. Ἴφικλος.
Ἰφικλήειος
- (ι).
- Adj. from next. βίη Ἰφικληείῆ next.
- His oxen and Melampus Od. 11.290, 296.
Ἰφικλήειος : of Iphiclus, βίη Ἰφικληείη, i. e. the mighty Iphiclus himself (see βίη), Od. 11.290, 296.